Merhaba, ben Burçin Kef.
Bartın Üniversitesi Yabancı Diller Yüksekokulunda öğretim görevlisi olarak çalışıyorum.
İngilizce öğretimi, çeviribilim ve dijital teknolojilerin kesiştiği alanlarla ilgileniyorum. Mesleki çalışmalarımın yanında farklı alanları keşfetmeye, yeni şeyler öğrenmeye ve edindiğim deneyimleri paylaşmaya önem veriyorum.
Hayatım hiçbir zaman yalnızca dersler, kitaplar ve akademik çalışmalarla sınırlı olmadı. Spor, sanat, seyahat, mutfak ve zaman zaman birbirinden oldukça farklı işlerle uğraşmak hep hayatımın bir parçasıydı. İngilizcede buna “Jack of all trades” diyorlar. Her işin ustası olduğumu iddia edemem ama pek çoğuna el attığım kesin!
Sporla ilişkim çocukluk yıllarıma uzanıyor. Yaklaşık 23 yaşıma kadar amatör futbol oynadım. Asıl mevkimiz sol bekti ama kalecilik dâhil sahada neredeyse hiç oynamadığım pozisyon kalmadı. Çok yönlülük alışkanlığım belki de orada başladı. Bugün futbolun daha çok ekran başındaki tarafındayım. Koyu bir Galatasaray taraftarı olarak takımımın bütün maçlarını takip ediyorum; tribünüm genellikle evdeki koltuğum. Basketbolu da seviyorum. Üniversitedeki arkadaşlarımızla kurduğumuz Old School takımında bazen oyuncu, son turnuvamızda ise biraz da arkadaşların takılmasıyla koç oldum. Kariyerimin bu kısmı henüz resmî kayıtlara geçmedi! Voleybolda ise özellikle Filenin Sultanları'nın önemli turnuvalarını takip etmeye çalışıyorum.
Sanatla ilişkim ortaokul yıllarında karakalem resimlerle başladı. Müzikteyse blok flütle başlayan serüvenim, Ankara Güzel Sanatlar Anadolu Lisesi'nin yetenek sınavlarına kadar uzandı. İlk elemeyi geçtim ama enstrüman aşamasında elendim. Böylece muhtemel müzik kariyerim henüz başlamadan sona erdi. Bugün evimizde piyano, keman, klarnet ve gitar bulunuyor. Enstrüman konusunda oldukça zenginiz; müzisyen konusunda ise çocukların yetişmesini bekliyoruz! Sinemada komedi, bilim kurgu ve aksiyon favorilerim. Tiyatroyu da seviyorum. Üniversitedeki drama dersinde vize ve final sınavları yerine sahnelediğimiz oyunların, yıllar sonra kendi öğrencilerimle gerçekleştirdiğim tiyatro performanslarına ilham vermesi ise güzel bir tesadüf.
Mutfakta özellikle hamur işleri ilgimi çekiyor. Ekmek, pide, pizza ve lahmacun yapmak benim için yalnızca yemek hazırlamak değil, ortaya güzel bir şey çıkarmanın keyfi. Tabii, günlük hayatın temposunda bu uğraşlara istediğim kadar vakit ayıramıyorum. Tariflerden çok yapılacaklar listemin kabardığı dönemler de oluyor.
Doğayı ve seyahat etmeyi seviyorum. Denizinse hayatımda ayrı bir yeri var. Trabzon, Lefke, İstanbul ve Bartın'da geçen yıllarımda denizden hiçbir zaman çok uzak kalmadım. Gezdiğim yerlerde özellikle tarihî dokusu olan şehirler ilgimi çekiyor. Romanya'daki Braşov'un kaleleri, İtalya'daki Vieste'nin bana Amasra'yı hatırlatan atmosferi, Fransa'nın farklı şehirleri ve Londra'da geçirdiğim zaman ayrı ayrı güzel anılar bıraktı.
Teknolojiyle ilişkim ise biraz karmaşık. Aslında ekranlardan çok anı yaşamayı tercih ederim ama mesleğim ve yeni şeyler üretme merakım beni sürekli farklı araçlarla buluşturuyor. Benim için önemli olan teknolojiyi kullanmış olmak değil, onunla özgün, işlevsel ve kaliteli bir şey ortaya çıkarabilmek.
Çok yönlülüğün bazen bir bedeli de oluyor elbette. Öğretim görevliliği, farklı programlarda yürüttüğüm dersler, Erasmus ve uluslararası öğrenci koordinatörlükleri, doktora çalışmaları ve iki küçük çocukla aile hayatı bir dönem aynı takvime sığmak zorundaydı. Nasıl sığdırdığımı bugün ben de tam hatırlamıyorum ama bir şekilde başardım!
Son olarak, kişiliğimi üç kelimeyle anlatmasını istediğimde eşim Şeyma'nın cevabı şöyle oldu: “Eleştirici, detaycı ve kuralcı.” Ardından, sağ olsun, “İyi bir baba” diye de ekledi. Sanırım en önemli değerlendirmeden geçer not aldım!